Asbest (2)

Je kunt het moeilijk goed doen. Nadat de asbest was verwijderd moest er een nieuw plafond aangebracht worden op de plaats waar de asbest had gezeten. Daarvoor werd gips gebruikt maar omdat de brandwerende eigenschappen van asbest veel beter zijn dan die van gips moesten er twee lagen gips worden aangebracht waar eerst een laag asbest voldoende was. Het gips werd aangevoerd in platen van 1 bij twee meter (naar schatting). Twee van die platen konden net in de lift diagonaal opgesteld.
Om de platen te bevestigen werden houten latten naar boven gebracht in lengtes van vier meter. Dat ging niet in de lift dus werden de latten met de hand omhoog gestoken tussen de trappen van het trappenhuis door. Met de hand en tien verdiepingen hoog.
Dat zou ik anders doen zei de heer R. Ik zou een kraan naast de flat zetten en dan alles op het dak zetten. Het weer was tamelijk wisselvallig en het leek me niet hlemaal wenselijk om een lading platen gips op het dak te leggen in de regen en misschien was het ook niet zo goed om het gips tegen natte latten te bevestigen. Maar dat was niet het probleem van meneer R. die zich ergerde aan het feit dat alle materiaal langs zijn voordeur werd vervoerd. Ik had bewondering vaoor de beide mannen die het materiaal naar boven vervoerden. Ze konden per keer twee gipsplaten in de lift vervoeren. Ca zestig platen dertig keer met de lift op en neer, zware onhandige platen. Vermoedelijk hadden zij het ook plezieriger gevonden om het materiaal met een hoogwerker op het dak gezet te krijgen. En misschien was de kraan die dag niet beschikbaar of te duur voor zo'n klein klusje. Ik heb het niet gevraagd.
Maar meneer R. en mevr. B. van 10 en 10a mopperden dat de boel zo vuil werd en de muren beschadigd en ...
Ik kreeg het allemaal nog een keer te horen op de afscheidsreceptie van de huisarts, want veel van de inwoners van ons dorp hebben dezelfde huisarts. Voor zover je een huisarts kunt hebben natuurlijk.
Enfin de klus is klaar en niemand moppert meer, behalve ik natuurlijk, want ik ben maar matig tevreden over de kwaliteit van de afwerking daar boven.

Asbest

Het zat er aan te komen. De onderhoudsmonteur van de liften in ons dorp had al gedreigd niet meer te zullen komen als er niet iets werd gedaan aan de asbestplafonds in de dakopbouw. Een heikele zaak want je mag dat asbest niet zelf weghalen. En ook niet zonder vergunning. Maar uiteindelijk was alles geregeld en half maart kwam de aannemer voor het verwijderen van het asbest. Dat moest aangekondigd worden. maar toen de aankondiging in de lift hing, staken enkele bewoners de grijze hoofden bij elkaar en wendden zich uiteindelijk tot mij met de vraag odf dat niet gevaarlijk was. Want als er één asbest vezeltje in je longen kwam kon je wel dood gaan.
Ik zei natuurlijk dat het allemaal zeer veilig was. Want ik had even gekeken op het dak waar twee man bezig waren: ze hadden de naden van het luik naar het dak afgeplakt, een kast gebouwd om de machine van de lift en ook daarvan de naden afgeplakt met plakband. Buiten voor de deur naar het dak stond een hele installatie die een onderdruk onderhield in de de dakopbouw en die voorzag in een sluis waarin de asbestmannen hun speciale kleding konden aantrekken. Als ze na maximaal twee uur de ruimte weer verlieten trokken ze in die sluis hun speciale pakken weer uit, gingen onder de douche en trokken hun gewone kleren weer aan voor ze in de buitenlucht op het dak verschenen.
De dames waren er desondanks niet gerust op.
Toen de asbest verwijderd was kwam een speciale laborant die een machine gedurende twee uur in de dakopbouw zette om te meten of er nog resterend asbest aanwezig was. Hij mat twee deeltjes asbest per eenheid, ruim onder de toegestane grens van 13 eenheden.
Ik heb de dames niet meer gesproken: zouden ze gerust gesteld zijn geweest?

Democratie en zo

Van Mierlo is dood. Daarmee verdwijnt een van de weinigen die zich druk maakte over de democratie en deszelfs teloorgang of ondermijning of hoe u het verder ook wilt formuleren. Want onze democratie wordt voortdurend bedreigd. O, op goede gronden, dat wel. Denk bijv. aan het gemak waarmee wij voortdurende inbreuken op onze vrijheid accepteren door incidenten te hanteren als handvat voor algemene regelgeving. Maar ik wil het daar even niet over hebben.
Hoe alert is D66 nu? Ik denk aan de manier waarop de grootmachten op software en computer gebied - zoals Microsoft en Google - onze gegevens verzamelen en ons gedrag controleren. In Linux Planète van februari las ik over de 7 zonden van commerciële software en dan met name Microsoft Windows alle computer gebruikers aantast door: zich op te dringen in het privé leven, de opvoeding te vervuilen, de gebruikers op te sluiten, zich niet te houden aan de normen, misbruik makend van hun monopolie positie, door digitale sleutels DRM aan te brengen en de veiligheid van hun gebruikers in gevaar te brengen. Deze zaken zijn door de Free Software Foundation, neergelegd in een brief en al reeds verstuurd aan de top 500 uit Fortune.
Ik hoef hier niet al te uitgebreid bij stil te staan. Het is bekend dat het ook in Nederland moeite kost om een computer te kopen die niet al bij voorbaat een voor geïnstalleerde versie van MS Windows bevat, dat de computer daardoor al zo'n € 100 duurder is dan nodig, dat een DVD met Windows slechts op één computer kan worden geïnstalleerd, enz.
Hoe staat D66 hier eigenlijk tegenover? Tot dusver heb ik zeker in Breda nog niemand enige actie zien of horen ondernemen om de open software te propageren en te gebruiken, hoewel dat officieel beleid van onze overheid is.
Nog even een voorbeeld van het misbruik dat Microsoft Windows maakt van zijn monopolie positie: Zo nu en dan komt men iemand tegen die OpenOffice gebruikt, maar het open-document-format wordt nog steeds niet ondersteund door MS-Office. De gebruiker van OpenOffice doet er dan ook nog steeds goed aan alle documenten die hij naar anderen stuurt om te zetten in MS formaat. (N.B. OpenOffice is gratis en heeft dezelfde mogelijkheden als MsOffice dat tegen een prijs van € 155, vooraf geïnstalleerd wordt; als u het als afzonderlijk pakket koopt betaalt u bijna € 400).
(N.B. dit blog draait onder Google!)

Regelgeving 2

Het zou - in aansluiting op mijn vorige bericht - een waar genot zijn als één kabinet of één gemeenteraad na de verkiezingen besloot een bestuursperiode geen nieuw beleid toe te voegen. Er is beleid genoeg. Het zal wel niet gebeuren. Nieuw of aanvullend beleid eist regels en regels vragen om handhaving. Handhaven kost geld, ambtenaren, kantoren en wat daar allemaal bijhoort. Hoe minder regels hoe gemakkelijker te handhaven. Ik durf de stelling aan dat het gemakkelijkst te handhaven zijn die regels die er niet zijn. Voor een extreem voorbeeld als er geen maximum snelheid bestaat op de snelweg zal er niemand zijn die de maximum snelheid overtreedt. Handhaven kost dan niets. Laat ik duidelijk zijn: ik pleit er niet voor om de snelheidslimiet af te schaffen. Het gaat om het principe: als er geen regel is kun je hem niet overtreden en valt er niets te handhaven. Zijn er regels die we zonder problemen af kunnen schaffen?
We moeten ons realiseren dat er in de Nederlandse regelgeving twee principes een belangrijke rol spelen: het ene is gelijkberechtiging of wel: gelijke monniken gelijke kappen. Het andere is het draagkracht principe: de sterkste schouders de zwaarste lasten. Laat ik me even beperken tot het draagkrachtprincipe. Hoewel het alleszins redelijk klinkt is het louter van draagkracht koppelen aan de hoogte van het inkomen grote onzin en de bron voor veel nutteloze en nodeloze regelgeving. Draagkracht is niet - althans zeker niet in de eerste plaats een kwestie van hoveelheid geld maar een kwestie van hoe men met zijn geld omgaat of kan omgaan. Laten we om de gedachten te bepalen eens kijken naar een tweetal problemen die al lange tijd de gemoederen bezig houden. Het gebrek aan betaalbare woningen en de hoogte van de uitkeringen. En laten we dan tevens constateren dat als iemand met een uitkering gaat samenwonen met iemand anders met een inkomen hij (of zij) gestraft wordt voor het doelmatig gebruik van de beschikbare woningvoorraad en op zijn of haar uitkering gekort wordt. Het handhaven van het draagkracht principe in deze situaties nodigt uit tot overtreding van de regels en roept een onnodig groot ambtenaren apparaat in het leven voor controle en handhaving. Kort mensen niet op hun uitkering omdat ze gaan samenwonen (afschaffen van de regel) dan is het handhaven er van een stuk eenvoudiger.

Regelgeving

De verkiezingen naderen en ik denk niet dat ik in staat ben de uitkomst op enigerlei wijze te beïnvloeden. Maar de verschillende partijen die zich opmaken voor de strijd praten allemaal over de noodzaak om in de komende bestuursperiode te bezuinigen of op een andere manier te zorgen dat de tering en de nering van de overheid wat dichter bij elkaar komen. Dus hoe bezuinig je op de overheid? Een probleem dat al generaties van deskundigen heeft bezig gehouden. De eerste en de gemakkelijkste manier is dan om het aantal ambtenaren te verminderen. Ook dat heeft men al sinds jaar en dag geprobeerd, maar met een uiterst gering resultaat. Een belangrijke factor is dat iedere overheid beleidgeil lijkt te zijn. Er is geen regering, geen kabinet, geen gemeenteraad en geen college dat niet onmiddellijk na aanstelling probeert beleidsvoornemens te uiten en te realiseren. Een volledig funest mechanisme.

De winter duurt al te lang

Officieel behoort februari tot de wintermaanden. Maar als de winter een aantal weken heeft geduurd hoeven we wat mij betreft niet te wachten tot er een record aantal winterse dagen is geweest om het voorjaar te verwelkomen. Ik ben nooit zo'n liefhebber geweest van sneeuw en de afgelopen weken herhaalden de sneeuwbuien zichzelf wel erg vaak. En vanuit mijn standpunt gezien zitten we nog gunstig in West-Brabant. Meer naar het oosten en noorden moet het kouder en witter zijn. Sinds we tegen het "constructiefoutje" zijn aangelopen voel ik me ook niet erg gerust als het vriest. Ik moet regelmatig het dak op om te controleren of zich nieuwe ijspegels hebben gevormd.
Gelukkig: gisteren en vandaag was in ieder geval overdag de temperatuur aanzienlijk boven nul. Zou het voorjaar nu snel komen? Na de carnaval zei Benna optimistisch. Dat is volgende week. Maar dit jaar krijgt het carnavalsweekend een wat ander, maar wel degelijk feestelijk tintje. 

Eerste hulp

Op zondag ochtend maak ik meestal een wandeling, dit keer niet naar het Mastbosch, maar vanwege de smeltende sneeuw naar het Van Coothplein. Op de terugweg op de hoek van de Julianalaan stond een auto half op het trottoir geparkeerd. Toen ik probeerde er omheen te lopen zag ik de chauffeur staan bij een vrouw in een gemotoriseerde rolstoel. De rolstoel stond met een van de voorwielen op het trottoir, waar nog veel sneeuw lag en met de drie andere wielen op het fietspad. De vrouw, met verwarde haren hing een beetje scheef in haar zetel. Ze had een biljet van €10 in haar hand. De chauffeur van de auto vertelde dat de dame voor nog achteruit kon, haast niet verstaanbaar was en vroeg wat we konden doen om haar te helpen. De politie bellen? Maar wat is het nummer van de politie? Op mijn voorstel draaiden we de rolstoel op het fietspad en duwden het verdomd zware ding naar het tankstation honderd meter verder langs de Graaf Hendrik 3 laan. Daar kon de vrouw wellicht geholpen worden en anders de politie gebeld. Mijn hoop was dat het tankstation een acculaad apparaat zou hebben, zodat de vrouw in rolstoel na verloop van tijd weer zelfstandig verder zou kunnen. We zetten de rolstoel voor de ingang van het winkeltje van het tankstation en liepen naar binnen. De mensen daar keken nauwelijks op, maar ze konden ook niet helpen. Terwijl ik naar het telfoonnummer van de politie zocht, registreerde ik uit een ooghoek dat een van de pompbedienden het biljet van € 10 omwisselde voor twee pakjes sigaretten. Ik draaide 0800 8844, en kreeg te horen, dat de gesprekskosten van dit gesprek onder lokaal tarief vielen, en dat de kosten van mijn mobiele telefoon konden worden opgezocht op de website van mijn provider, voordat ik werd doorverbonden naar een centrale: als ik de politie in Amsterdam, Rotterdam of Den haag wilde spreken moest ik een 1 indrukken, voor de andere regio's moest ik wachten. Na enige tijd meldde de centrale zich en ik stelde me voor in Breda. Ik werd doorverbonden met de centrale van de regio WestBrabant en vertelde van de vrouw die met een vrijwel lege accu voor het tankstation stond.
Op dat moment registreerde ik dat de vrouw in kwestie haar olstoel weer in beweging had gebracht en wegreed... De politie vertelde me dat de melding zou uitgaan en ik legde verheugd de telefoon neer. De man van het tankstation vertelde dat hij de vrouw wel kende - al wist hij niet waar ze woonde. Maar ze kwam wel vaker voor sigaretten. Ondertussen had de rolstoel zo'n veertig meter afgelegd en stond weer stil, maar nu op de inrit naar het benzinestation. Ze blokkeerde bijna de weg voor een auto die er in wilde rijden. De rolstoel zette zich aarzelend weer in beweging en bleef een paar meter verder weer staan. Ik liep er heen en zei tegen de vrouw dat ze daar maar moest blijven staan, want de politie zou snel komen. Rookt u nog maar een sigaretje, mevrouw. Het vooruitzicht dat de politie zou komen om haar te helpen leek haar met vreugde te vervullen en ze bleef zitten waar ze zat. Ik liep weer terug naar het tankstation. Wat te doen? Moest ik nu wachten op de politie? Hoe lang zou dat kunnen duren?
Ik besloot maar naar huis te gaan.  
 

Balkenende

Balkenende in de nesten zegt de krant vanmorgen, naar aanleiding van Jan Peters reactie op het rapport Davids. Niets bijzonders eigenlijk. Balkenende roept de ellende over zich af. Maar zien we het wel goed? Zou het kunnen zijn dat de arrogante houding van B. meer is dan emotioneel gestuntel. Zou het opzet kunnen zijn? Immers:
- Als de berichten van de laatste tijd kloppen dan oefenen de VS druk uit op Nederland om langer in Afghanistan te blijven.
- Het CDA (Balkenende en Verhagen) geeft aan aan die druk tegemoet te willen komen, trouwe volgelingen van de VS, net als in Irak, maar kunnen dat niet met de PvdA, wel met de VVD en misschien wel met de PVV.
- Bos en Balkenende waren nooit goede vrienden en als iets is bijgebleven dan bleek dat Bos een redelijk goede tot goede crisismanager is, waar Balkenende steeds op de achtergrond blijft.
- PvdA is tegen voortzetting van verblijf in Afghanistan en kan moeilijk dat standpunt opgeven.
- PvdA doet het slecht in de peilingen en dreigt bij de gemeenteraadsverkiezingen te worden weggevaagd; het CDA blijft als altijd vrijwel constant en heeft zelfs een aanwas van jonge leden.
Het lijkt voor het CDA het moment zich te ontdoen van de eeuwige rivaal PvdA.
Misschien is het gedrag van Balkenende wel niet zo naief als en stuurt het CDA weloverwogen op een breuk aan.
We zullen zien   

Constructiefoutje?

Waar onze straat eindigt is de toegang tot het waterstation. Twee HR-ketels moeten zorgen voor een ongestoorde voorziening van warm water voor de douche en de afwas. Nu, tijdens deze winterperiode, vragen de ketels wat extra aandacht. Als ik met de heer J. de ketelruimte bezoek valt ons oog op een niet onaanzienlijke plas water op de vloer. Is er een lek? Als we de zaak wat verder onderzoeken blijkt dat de afvoer van het condenswater naar het dak verstopt is.
De oorzaak is al gauw duidelijk. De twee HR-ketels staan hier niet veel langer dan een jaar of acht. De afgelopen zomer is een tweede afvoer voor het condens water aangebracht. Het condenswater loopt via een pvc-pijpje naar buiten en op het dak. Daar vormen zich een fraaie stalagmiet en een even fraaie stalagtiet van ijs. Dat gaat vrij snel met dit weer; het ijs met een diameter van toch al gauw 8 centimeter verstopt de afvoerpijpjes. Het condenswater vult de overloop en meer en loopt op de vloer van het ketelhuis. Wat te doen?
We gingen uiteindelijk, gewapend met een ventilator kacheltje en een verlengsnoer het dak op en verwarmden de afvoerpijpjes. Dat bleek voldoende: na enige ogenblikken konden we de ijspilaren afbreken en de openingen weer vrij maken.
We hebben er een nieuw aandachtspunt bij. Was dit te voorzien geweest bij het aanbrengen van de HR-ketels? Is het een constructiefoutje?  

Geleende tijd

Rodenko spreekt trouwens niet van voorgeborchte maar van de wachtkamer van de hel. Niet zo warm als de hel zelf... Het is een ruimte waar de mensen wachten tot er een beslissing is genomen over hun lot en waar ze elkaar vermaken met verhalen vertellen, waar de duivel zelf met genoegen naar luistert.
Hier wacht men niet op de hel, maar waarop wel eigenlijk?
Zoals mevr Br. die de viering van oud en nieuw doorbracht bij en vriendin in het dorp naast het onze. Ze constateerde dat het toch wel snel ging: vorig jaar waren ze met zijn zessen geweest en nu waren er nog twee over.
En mevr. P. nog steeds keurig netjes gekleed, een echte dame maar ze vergeet wel erg veel op het moment: mevr. P met wie rijdt u nu weer terug? Eh.. ik weet het niet, weet u het? Wie bent u? Het antwoord maakt niet zoveel uit; over drie minuten zal mevr. P het opnieuw vragen. Rijd ik meet u mee? Wie bent u? 
Daar zit ook mevr A. net bekomen van de dertiende chemokuur, haar oog is nu weer goed hersteld. Ze had er een hard hoofd in of ze er wel bij zou kunnen zijn vanmiddag.
En de heer en mevr P. Mevr. P. blijkt nu 94 te zijn. Ze beweegt zich maar moeizaam, maar haar hoofd is helder en ze wordt met tederheid verzorgd door haar 80- jarige echtgenoot. De heer P is wat dovig, zodat de communicatie steeds wat moeizaam is.
Ik heb ook een rol in ons dorp. Ik maak deel uit van de technixhe commissie. Ik word dan ook aangesproken op het functioneren van de verwarming en van de lift en...
We leven in geleende tijd zegt onze buurman. Een tijd waarin we bezig kunnen zijn met de dingen waarmee we bezig zijn en waarop nog maar weinigen zitten te wachten. Er gebeurt niets als we die dingen niet doen. Ook niet trouwens als we ze wel doen in de wachtkamer van het onafwendbare.