Regelgeving 2

Het zou - in aansluiting op mijn vorige bericht - een waar genot zijn als één kabinet of één gemeenteraad na de verkiezingen besloot een bestuursperiode geen nieuw beleid toe te voegen. Er is beleid genoeg. Het zal wel niet gebeuren. Nieuw of aanvullend beleid eist regels en regels vragen om handhaving. Handhaven kost geld, ambtenaren, kantoren en wat daar allemaal bijhoort. Hoe minder regels hoe gemakkelijker te handhaven. Ik durf de stelling aan dat het gemakkelijkst te handhaven zijn die regels die er niet zijn. Voor een extreem voorbeeld als er geen maximum snelheid bestaat op de snelweg zal er niemand zijn die de maximum snelheid overtreedt. Handhaven kost dan niets. Laat ik duidelijk zijn: ik pleit er niet voor om de snelheidslimiet af te schaffen. Het gaat om het principe: als er geen regel is kun je hem niet overtreden en valt er niets te handhaven. Zijn er regels die we zonder problemen af kunnen schaffen?
We moeten ons realiseren dat er in de Nederlandse regelgeving twee principes een belangrijke rol spelen: het ene is gelijkberechtiging of wel: gelijke monniken gelijke kappen. Het andere is het draagkracht principe: de sterkste schouders de zwaarste lasten. Laat ik me even beperken tot het draagkrachtprincipe. Hoewel het alleszins redelijk klinkt is het louter van draagkracht koppelen aan de hoogte van het inkomen grote onzin en de bron voor veel nutteloze en nodeloze regelgeving. Draagkracht is niet - althans zeker niet in de eerste plaats een kwestie van hoveelheid geld maar een kwestie van hoe men met zijn geld omgaat of kan omgaan. Laten we om de gedachten te bepalen eens kijken naar een tweetal problemen die al lange tijd de gemoederen bezig houden. Het gebrek aan betaalbare woningen en de hoogte van de uitkeringen. En laten we dan tevens constateren dat als iemand met een uitkering gaat samenwonen met iemand anders met een inkomen hij (of zij) gestraft wordt voor het doelmatig gebruik van de beschikbare woningvoorraad en op zijn of haar uitkering gekort wordt. Het handhaven van het draagkracht principe in deze situaties nodigt uit tot overtreding van de regels en roept een onnodig groot ambtenaren apparaat in het leven voor controle en handhaving. Kort mensen niet op hun uitkering omdat ze gaan samenwonen (afschaffen van de regel) dan is het handhaven er van een stuk eenvoudiger.

Balkenende

Balkenende in de nesten zegt de krant vanmorgen, naar aanleiding van Jan Peters reactie op het rapport Davids. Niets bijzonders eigenlijk. Balkenende roept de ellende over zich af. Maar zien we het wel goed? Zou het kunnen zijn dat de arrogante houding van B. meer is dan emotioneel gestuntel. Zou het opzet kunnen zijn? Immers:
- Als de berichten van de laatste tijd kloppen dan oefenen de VS druk uit op Nederland om langer in Afghanistan te blijven.
- Het CDA (Balkenende en Verhagen) geeft aan aan die druk tegemoet te willen komen, trouwe volgelingen van de VS, net als in Irak, maar kunnen dat niet met de PvdA, wel met de VVD en misschien wel met de PVV.
- Bos en Balkenende waren nooit goede vrienden en als iets is bijgebleven dan bleek dat Bos een redelijk goede tot goede crisismanager is, waar Balkenende steeds op de achtergrond blijft.
- PvdA is tegen voortzetting van verblijf in Afghanistan en kan moeilijk dat standpunt opgeven.
- PvdA doet het slecht in de peilingen en dreigt bij de gemeenteraadsverkiezingen te worden weggevaagd; het CDA blijft als altijd vrijwel constant en heeft zelfs een aanwas van jonge leden.
Het lijkt voor het CDA het moment zich te ontdoen van de eeuwige rivaal PvdA.
Misschien is het gedrag van Balkenende wel niet zo naief als en stuurt het CDA weloverwogen op een breuk aan.
We zullen zien