Uchon

Er zou zondag een brocante zijn in Uchon. Dus wij op pad. Uchon is een dorp van niets; Bonny – onze tomtom – liet zien dat in het centrum van Uchon zeker twee huizen stonden. De weg naar Uchon toe is licht stijgend, met een gemiddelde helling van ca 10% vanaf Estang sur Arroux, en navenant s-bochten die onderweg een prachtig uitzicht boden over het dal. Typisch mijn soort weg. Toen Bonny vond dat we onze bestemming bereikt hadden stonden daar  drie gebouwen en een van de drie was de kerk. Maar voor de brocante moesten we verder naar boven. In de verwachting dat de brocante onmogelijk ver weg kon zijn, parkeerden we de auto en gingen te voet verder omhoog. Na een goede twintig minuten waren we op een soort plateau, een kruispunt van wegen. Langs de weg omhoog waren we geen bebouwing van betekenis tegengekomen; wel was er een soort klooster, maar dat was gesloten en zou pas in de loop van de middag open gaan. De brocante was nog verder: vanaf het kruispunt naar rechts. Anneke ging er even bij zitten en ik ging maar terug om de auto op te halen. Toen we samen weer verder gingen ging de weg ook weer verder omhoog.

Maar uiteindelijk kwamen we op een punt waar rechts van de weg een weiland was ingericht als parkeerterrein en links van de weg de beloofde brocante. Een interessante uitstalling van objecten waar mensen kennelijk vanaf wilden. Maar wel uitgebreid. Nadat we een welverdiende koffie hadden genoten, liepen we de kraampjes langs. Maar er was niets van onze gading. Het was typisch spul dat van de ene zolder verhuist naar de andere.

Maar later in de buurt van Autun, zagen we aankondigingen die in dat opzicht duidelijker waren: Vide grenier. 

Janus

 

Autun is al een oude plaats. Men zegt dat Autun gesticht is nadat Vercingetorix was verslagen door de troepen van Cesar. Autun moest in de plaats komen van Bibracte. Bibracte is dus nog ouder, maar leeft voort in de naam van Mont Beuvray. Voor de toerist zijn alleen de oude dingen van belang; we zagen het reeds aan de kerk in Digoin die niet voorkomt in de gids. Daarom is de tempel van Janus, net buiten de Porte d’Arroux bij Autun zeker interessant. Zoals te zien op de foto is het een kolossaal bouwwerk, maar misschien vooral indrukwekkend omdat het helemaal vrij staat. We kennen Janus als de god met de twee gezichten. Maar achteraf blijkt de tempel van Janus niets met Janus te maken te hebben en ook al geen tempel te zijn. Volgens de huidige inzichten is het gebouw van Gallische makelij al lijkt de metseltechniek afgekeken van de Romeinen. Waartoe het gebouw wel gediend heeft is niet duidelijk. Wel lijkt het dat er rondom een galerij is geweest op de begane grond. We zijn er omheen gelopen en waren gepast onder de indruk.

De tempel van Janus laat weer eens zien hoe weinig we eigenlijk weten van het verleden. Om de een of andere reden moet ik nu denken aan de Etna. In 1963 probeerde ik lucht te verkopen en kwam daarbij ook in Breda bij de gieterij van de Etna, een bekend bedrijf in die dagen. Toen we in 1970 in Breda kwamen was de gieterij al ter ziele – nee niet door mijn lucht. Nu moet je al ouder zij  dan veertig om nog te weten dat daar ooit een gieterij heeft gestaan. Nu is de Etna voer voor archeologen.  

Digoin en zaterdag

 

Digoin ligt aan de Loire; het is als plaats de moeite waard vanwege het aquaduct met sluis over de Loire heen. Het Canal du Centre kruist hier de rivier. De kerk van Digoin word in geen gids genoemd, hij is dan ook niet zo oud: de bouw startte in het laatste kwart van de 19e eeuw en de laatste toren werd er pas in het midden van de 20e aan toegevoegd. Toch leek me de kerk architectonisch opvallend: volgens de informatie in de kerk zelf, Neo-romaans – Byzantijns. Het gebouw deed me nog het meest denken aan het Alhambra in Granada.

Zaterdag is de dag van de wisseling van bewoners. Dat is logisch want deze huisjes worden per week ingaande zaterdag verhuurd. Van het rijtje van zes waarin wij verblijven zijn er vanmorgen drie verlaten en inmiddels zijn ze weer bewoond. n nu zijn dus onze Belgische buren vervangen door Engels(sprekende). 

De ochtend en de avond

Hier twee foto’s vanaf ongeveer hetzelfde punt genomen – de veranda van ons chalet – links in de ochtend, de opening gevormd door de takken van de boom rechts en de struiken eronder valt nauwelijks op. Rechts in de avond met de zon als tegenlicht waardoor de struiken onder een verlichte krans vormen en de opening los komt van de bomen op de achtergrond. Vandaag – toen de foto’s genomen werden stond er vrij wat wind. In de loop van de middag kwam een stevige onweersbui met zware windvlagen over, zo hevig dat we door de regen het dal niet meer konden zien, dat de takken van de bomen werden gerukt en de hagelstenen op ons dak vielen (en niet alleen daar natuurlijk). Dat duurde al met al drie kwartier. Toen we daarna weer buitenkwamen, zei de buurvrouw: vandaag begint de zomer.

Eerder deze week toen we een zonnige maar vrijwel windstille avond hadden kon ik binnen de omlijsting van de opening op de foto insecten heen en weer zien vliegen. Dor de verschillende bewegingen die ze maakten leek me toe dat het ook verschillende insecten moeten zijn geweest: snelle die het hele vlak in een keer doorkruisten, maar ook langzame die bijna op hun plaats bleven licht op en neer dansend, alsof je door de ruit van een aquarium keek naar watervlooien. Zo’n beeld laat mensen mijmeren. Vroeger misschien zou ik dichterbij zijn gegaan om de verschillende insecten te identificeren. Nu vergenoeg ik me ermee er naar te kijken.   

Nevers

 

Nevers is hier toch zo’n 80 km vandaan, niet direct de naaste omgeving van Luzy; bovendien heeft Nevers maar een beperkt aantal curiositeiten. Een daarvan is zeker de kathedraal gesticht ter ere van St Cyr en Ste Julitt. Die heeft een romaans koor en een gotisch koor. Op de foto is het gotisch koor te zien. En rechts is zelfs een preekstoel te zien. Dat geeft mij, als scepticus, te denken. In feite zou je hier drie kerkdiensten tegelijk kunnen houden, maar vermoedelijk zou dat aanleiding geven tot een Babylonische spraakverwarring. Meer bijzonder is het eigentijdse (d.w.z. uit onze tijd) glas in lood, dat op de foto niet zo goed uitkomt, maar een bijzonder effect heeft. De kerk was enigszins beschadigd na een bombardement per vergissing in 1944.

En natuurlijk heeft Nevers ook Bernadette. Men zegt dat Bernadette heeft ontdekt dat Maria onbevlekt was ontvangen en dat heeft de paus toen overgenomen. Ze ligt overigens niet in de kathedraal.

Met de Place Carnot heeft Nevers vervolgens een leuk plekje om wat te drinken. 

Luzy (gewoonten)

 

Gecondoleerd, zei de man die Duits en Frans sprak op de Mont Beuvray. Op de Mont Beuvray waren we om nog eens naar Bibracte te kijken, het Keltische oppidum. We waren daar overigens niet voor het eerst en zagen dat het museum flink is uitgebreid. Er is veel archeologisch onderzoek gedaan, wat veel nieuws heeft gebracht over de leefwijze van de Kelten. Vanaf het museum waren we verder gegaan naar de top van de berg, vanwaar we een prachtig uitzicht zouden hebben gehad als het weer helder was geweest, zelfs de Mont Blanc zou daarvandaan gezien moeten kunnen worden. Toen het gesprek plaatsvond stonden we bij oratoire gewijd aan St Martinus. Op de pilaar was nog te zien hoe hij de helft van zijn mantel aan een bedelaar gaf. Het duurde enkele seconden voor het tot me door drong dat de man naast me het over voetbal had. De wedstrijd tegen Portugal was alweer een paar dagen geleden en ik was al niet optimistisch toen hij begon. Ik was niet alert genoeg om hem te feliciteren met de plaatsing van Duitsland. Hij ging overigens allervriendelijkst verder en constateerde dat 90% van de bezetting van de Franse campings bestaat uit Nederlanders. Zijn er nu nog Nederlanders in Amsterdam? Nee, daar zitten nu de Duitsers en de Amerikanen.

Het is natuurlijk slechts een onbetekenend detail, maar nationaliteiten van mensen blijken toch herkenbaar aan heel kleine dingen. En zo kun je op de foto zien dat het huisje naast het onze – het derde huisje van rechts – wordt gebruikt door Belgen. Het is het enige van de zes huisjes (inderdaad de vijf andere worden bezet door Nederlanders), waarvan de luiken ‘s nachts dicht gaan. Heeft iemand een idee waarom je juist in Nederland ‘s avonds in iedere huiskamer kunt kijken? 

Timpaan van de kathedraal te Autun

 

Autun

In oude Franse steden werd de kerk op een heuvel gebouwd. Autun is wat dat betreft geen uitzondering. Al was dus de richting waarin we de oude kathedraal moesten zoeken al van verre te zien, toch kostte het enige moeite hem met de auto te bereiken. En zo bevonden we ons plotseling in een zeer small straatje waar ik met vol gas met moeite omhoog kwam (in de 2e versnelling). Het lukte om een parkeerplaats te vinden en toen stonden we plotseling voor de kerk. Volgens de gegevens is al aan de aan Lazarus gewijde kerk begonnen in 1120. Zijn beenderen liggen daar ook zegt men. En dat blijkt uit een verlichte ruimte in het altaar waarin een kerkje staat.
Maar eigenlijk gaat het om het tympaan met een dominante Jezus boven de ingang die opmerkelijk genoeg slechts een paar meter van het cafe ertegenover is. Gelukkig is het portaal vrij diep. anders was het tympaan nauwelijks te bekijken geweest.
En verder zijn de meer dan honderd kapitelen bezienswaardig, zij het dat die zo hoog zitten dat je ze in het half donker van deze kerk die in Romaanse stijl werd begonnen en later Gothisch uitgebreid, maar met moeite kunt bekijken. Toch een imposant bouwwerk, waarvan we nog na konden genieten op het grote plein in het centrum onder het genot van een blonde Grimbergen en een eenvoudige lunch. Maar het bier en de zon werken slaapverwekkend.

Luzy

Als je op een kampeerterrein zi is er altijd wel een reden om naar de stad te gaan. Stad is een iets te weidse aanduiding voor Luzy, maar desondanks. Bovendien had het geregen vannacht en was het vanmorgen te koud om buiten te zitten. In Luzy werden de kerkklokken geluid als oproep aan de gelovigen om naae de mis te komen. We lieten ons niet overtuigen op deze vaderdag, maar gingen naar de plaatselijke supermarkt.
Toen we weer terug gingen viel het op dat we nu al drie maal het weggetje naar de camping hebben gereden zonder tegenliggers tegen te komen. Dat weggetje is drie kilometer lang en op sommige stukken vraag je je af wat te doen als er wel iemand van de andere kant komt. Enfin toen we bij ons chaletje waren we mooi op tijd om de zon te zien doorbreken. En tegelijkertijd kwamen alle bewoners naar buiten.

Luzy

Het huisje - een chaletje - heeft een vrij complete uitrusting, zij het dat er maar een stopcontact is voor magnetron, koffiezetapparaat en waterkoker. Dat heeft iets met de zekeringen te maken denk ik. Want overigens zijn er opmerkelijk veel stopcontacten. Je kunt haast overal je telefoon, laptop of e-reader opladen. Zelfs op het balkon of de veranda. Er is geen tv. Dus voor de voetbal vanavond moeten we naar de oranje tent bij de receptie. We hebben wel drie kamers.
Gisteren was het prachtig weer. Om uren in de zon te zitten. Vanmorgen is het weer anders.