Racisme

Racisme is een belangrijk probleem. Dat is duidelijk: niemand praat er meer over. 

Er bleek een demonstratie gepland op de Dam in Amsterdam. 

Niet alleen daar trouwens. Over de hele wereld werden en worden demonstraties gehouden. We zien daarvan de foto's in de kranten en beelden op de televisie. We zouden ons kunnen warmen aan zoveel solidariteit als uit de demonstraties naar voren komt. 

 

Maar dat duurt niet lang. 

Dan kijken we niet meer naar de demonstraties, het gaat niet meer om racisme. 

We kijken naar de manier waarop Trump reageert. Is dat niet belachelijk met een bijbel voor de kerk gaan staan? 

En dreigen met het inzetten van het leger, ongelofelijk. Mag dat juridisch wel? 

Over vijf maanden zijn er presidentsverkiezingen. Als de meerderheid in de senaat nu democratisch zou zijn geweest dan had Trump er wel van langs gekregen maar de GOP steunt Trump ook in dit soort onzin. Het is deel van de verkiezingscampagne. 

 

En moet je kijken daar in Amsterdam: hadden we niet een Coronacrisis? 

Dat kan toch niet op die manier? Al die mensen bij elkaar? 

Die Halsema?  Ongelofelijk dat mens moet worden afgezet. Hoe kan ze nu zo'n beslissing nemen?  

En dat net nu we over het hoogtepunt van de Coronacrisis heen lijken te zijn. Als we nog even volhouden... 

En dan komt die stomme arrogante Halsema. Je kunt wel zien dat ze Links is.

   

We zien trouwens dat veel van die demonstranten rondlopen met mondkapjes. Er is alle aanleiding om aan te nemen dat de kans op besmetting door het virus in de buitenlucht kleiner is dan binnen. Al weet niemand precies hoe. We mogen aannemen dat de meeste demonstranten gezond zijn. Hoe groot is eigenlijk de kans op besmetting?  

Geen mens die het weet. Maar daar gaat het ook niet om. Het gaat om het principe We hadden afgesproken anderhalve meter. En gezondheid gaat voor, toch?

We hebben trouwens net de terrassen en restaurants ook weer opengesteld. Zij het dat iedereen anderhalve meter in acht moet nemen. Doen we dat ook? 

Er was een demonstratie, er waren vele demonstraties. Waar gingen die ook weer over? Racisme. 

Ach. Dat is wel belangrijk natuurlijk, maar het is niet zo eenvoudig op te lossen want als je er in duikt dan blijkt dat racisme sterk verwant is met ons groepsgevoel. 

Hoe ga je daar mee om?

Altijd als een onderwerp ons niet bevalt verleggen we de discussie. Eerst naar de procedure was dit wel de goede manier? En dan naar de schuldigen: wie is er verantwoordelijk?  

Over de procedure,  over het proces en de leiding kunnen we allemaal wat zeggen. 

Daar hebben we verstand van. We weten allemaal precies hoe je moet omgaan met een mensenmenigte die een vreedzame demonstratie houdt. Nietwaar? 

En die Halsema begrijpt er niets van...

Racisme? 

Halsema moet er uit.      

 

     

Amerika 2

Ik had het gisteren over de gedwongen verkoop van huizen als strategie van de eigenaren. Het denken over schulden maken is hier vermoedelijk al lang iets anders dan in Nederland. Het gebruik van creditkaarten is hier zo volledig ingeburgerd dat er nauwelijks nog cash betaald wordt. Het komt dan ook regelmatig voor dat mensen de limiet op hun creditkaart overschrijden. Geen nood: men meldt zich aan bij een andere creditkaart maatschappij en geeft daar gewoon verder geld uit. Het kan dan ook nauwelijks anders of er zijn mensen die nooit meer in staat zijn hun schuld af te betalen. In deze tijd zijn er echter ook ontwikkelingen die een andere kant op lijken te gaan. Op dit moment zijn er benzinepompen die de voorkeur geven aan kasontvangsten en hun benzine daarom $ 0,04 tot $ 0,10 goedkoper leveren aan mensen die cash betalen.
De betalingsmoraal van de huiseigenaren zal vermoedelijk wel ondermijnd zijn door de agressieve manier waarop leningen werden verstrekt sinds ruwweg 2005. Ik las van een aardbeienplukker met een jaarinkomen van $14.000,- die er geen moeite mee had om een lening te krijgen op een huis van meer dan $750.000,-. De productie van nieuwe hypotheken en leningen in die periode werd zodanig opgeschroefd dat aan de controle op de kredietwaardigheid van de leners nauwelijks aandacht werd besteed. Dat kon min of meer goed gaan zolang de waarde van de huizen bleef stijgen. Maar toen de economie wat slechter ging draaien en steeds meer huiseigenaren hun schulden niet meer konden betalen, zakte het hele systeem min of meer in elkaar.

Economische crisis?

In februari 2009 voorspelde het CPB een snel toenemende werkloosheid die wel zou kunnen oplopen tot 9% van de beroepsbevolking. Er werd zelfs een vergelijking getrokken met 1935. In april 2009 bleek dat de ontwikkeling van de werkloosheid achterbleef bij de prognose (NRC 16 april 2009). Maar werd gezegd de klap komt in de zomer. In november heette het dat de recessie officieel voorbij was (NRC 24 nov 2009). maar er wed aan toegevoegd dat het effect van de recessie op de arbeidsmarkt nog jaren merkbaar zou zijn.
De vraag is waarom het CPB zo systematisch de ellende bleef overschatten. Al in februari 2009 was duidelijk dat de werkelijke cijfers achterbleven bij de prognoses van december 2008. In feite leefden we heel 2009 in de verwachting dat de recessie ernstig zou zijn. Dat het aantal werklozen zou stijgen. We leefden niet met de feiten, maar met de verwachting, een verwachting die van overheidswege voortdurend in stand werd gehouden. Daarmee werd ongetwijfeld bijgedragen aan het klimaat van onzekerheid dat rond de huizenmarkt bleef hangen. En de vraag is wederom: waarom?
We zijn nu in juni 2010. De majesteit heeft aan een informateur de opdracht gegeven om de mogelijkheden van een kabinet te onderzoeken met een meerderheid in de 2e kamer. Wederom werd opgemerkt dat de situatie zeer ernstig was en zeker te vergelijken met die in 1935.
En ondertussen worden we er op attent gemaakt dat we binnen heel korte tijd al weer te maken zullen hebben met krapte op de arbeidsmarkt!!